მინეტი და რელიგია

მინეტი, ორალური სექსი – სუროგატული სექსუალური აქტივობის კრებითი სახელია, რომელის დროსაც მამაკაცის სასქესო ორგანო აიგზნება პირის, ენის, კბილებისა და ყელის საშუალებით. სინონიმები: პენილინქცია, ფალლატორიზმი.

მინეტის სახეები:

  • ფელაცია – ორალური სექსის ფორმაა, რომლის დროსაც პენისი და სათესლე პარკი სტიმულირდება კოცნის, ლოკვის, კბენისა და წოვის გზით. როგორც წესი, უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება პენისის თავს. დამატებითი სტიმულაციისათვის შესაძლებელია პენისის სხეულზე ზემოთ-ქვემოთ მოძრაობა ხელით;
  • ირუმინაცია – ორალური სექსის ფორმა, ფელაციისგან განსხვავდება იმით, რომ მამაკაცი პარტნიორის პირში თვადა ახორცილებს ფრიქციებს (პენისის მოძრაობას). მეორე პარტნიორის პასიურია. ირუმინაციის განსაკუთრებული ფორმაა უშუალოდ ყელში პენისის მოძრაობა;
  • აუტოფელაცია – მასტურბაციის ორალური ფორმა: პენისის წოვა, მსუბუქი კბენა ან ლოკვა. ხორციელდება ძალიან მოქნილი მამაკაცების მიერ, ან ძალიან დიდი პენისის ქონის ემთხვევაში.

ეს მოკლე მიმოხილვა იყო მინეტის, ახლა კი ცოტა რამ მინეტთან რელიგიების დამოკიდებულებაზე:

  • იუდეიზმი კატეგოურიულად ეწინააღმდეგება მინეტს, თუმცა კი გარკვეულ სიტუაციაში ნებადართულია. ამასთან ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ მინეტი ვერ ჩაანაცვლებს სექსს. ებრაელებში მინეტთან დაკავშირებით სკეპტიკური დამოკიდებულებაა: ვინაიდან ისინი თვლიან, რომ სექსის დანიშნულება გვარის გაგრძელებაა, შესაბამისად მინეტს დიდ პატივს არ სცემენ და ამჯობინებენ მის ნაცვლად გონებრივ და სულიერ სრულყოფილებას დაუთმონ დრო;
  • ქრისტიანობა: კათოლიციზმსა და პროტესტანტიზმში ორალური სექსი აკრძალულია, თუმცა ერთიანი აზრი არა აქვთ. მართლმადიდებლური ეკლესია არ აკეთებს განცხადებებს ამ საკითხზე, მაგრამ წყვილებს ურჩევს რჩევისთვის სულიერ მოძღვარს მიმართოს;
  • ისლამი ცნობს ალერსის ამ ფორმას, მაგრამ არ უწევს რეკომენდაციას. მეორეს მხრივ, ეს რელიგია ამბობს, რომ ორალური სექსი დამამცირებელია ადამიანისათვის და არის ისეთი ქმედება, რომელსაც „არ აკეთებენ უმდაბლესი ცხოველებიც კი“;
  • ბუდიზმი სექსუალური ქცევის არავაგინალურ ფორმებს კეტეგორიულად ეწინააღმდეგება.