ერექტიული დისფუნქციის მართვა

658322

ერექტიული დისფუნქცია განისაზღვრება, როგორც დამაკმაყოფილებელი სექუალური აქტის განხორცილებეისთვის საჭირო ერქციის მიღწევისა და შენარჩუნების მუდმივი შეუძლებლობა.

ერექტიულმა დისფუნქციამ შეიძლება გავლენა იქონიოს ფიზკურ და ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე და მნიშვნელოვნად დააქვეითოს, როგორც მამაკაცის, ასევე მისი პარტნიორი ქალის ცხოვრების ხარისხი.

არსებობს სულ უფრო და უფრო მეტი დასაბუთება, რომ ერექტიული დისფუნქცია კორონალრული ატრერიებისა და პერიფერიული სისხლძარღვების დაავადებთა ადრეული გამოვლინებაა.

ერექტიული დისფუნქციის პათოგენეზი:

ვასკულარული
კარდიოვასკულარული დაავადებები ( არტერიული ჰიპერტენზია, კორონალური არტერიების დაავადებები, პერიფერიული ვასკულოპათიები და ა.შ.
შაქრიანი დიაბეტი
ჰიპერლიპიდემია
მოწევა
მენჯის ქირურგია, ან რადიოთერაპია
ნეიროგენული
ცენტრალური მიზეზები
დეგენერაციული დაავადებები (გაფანტული სკლეროზი, პარკინსონის დაავადება, გავრცელებული კუნთოვანი ატროფიები  და ა.შ.
ზურგის ტვინის ტრავმები და/ან დაავადებები
ინსულტი
ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმსივნერები
პერიფერიული მიზეზები
დიაბეტი ტიპი 1 და ტიპი 2
თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა
პოლინევროპათიები
ოპერაცები (ქირურგიული ჩარევები მენჯის ღრუსა და რეტროპერიტონეუმზე, რადიკალური პროსტატექტომია, კოლორექტალური ქირურგიული ჩარევები და ა.შ.
ქირურგიული ჩარევები ურეთრაზე
ანატომიური ან სტრუქტურული
ჰიპოსპადია, ეპისპადია
მიკროპენისი
პეირონის დაავადება
ჰორმონალური
ჰიპოგონადიზმი
ჰიპერპროლაქტინემია
ჰიპერ და ჰიპოთირეოზი
ჰიპერ და ჰიპოკორტიზოლიზმი (კუშინგის დაავადება და ა.შ.)
პანჰიპოპიტიტარიზმი და მრავლობითი ენდოკრინული დარღვევები
მედიკამენტოზური
  ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (თიზაიდური შარდმდენები და ა.შ)
ანტიდეპრესანტები ( სელექციური სეროტონინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორები, ტრიციკლურები)
ანტოფსიქოზურები (ნეიროლეპტიკებინ და ა.შ)
ანტიანდროგენულები ( გონადოტროპინ-რილიზიინგ ჰორმონის ანალოგები და ანტაგონისტები)
რეკრეაციული (ალკოჰოლი, ჰეროინი, კოკაინი, მარიხუანა, მეტადონი, სინთეზური ნარკოტიკები, ანაბოლური სტეროიდები და ა.შ)
ფსიქოგენური
გენერალიზებული ტიპის (აგზნების შესაძლებლობის არქონა და სექსუალური სიახლოვის დარღვევები)
სიტუაციური ტიპის (პარტნიორთან დაკავშირებული, შესრულებასთან დაკავშირებული, სტრესი)
ტრავმა
პენისის მოტეხილობა
მენჯის მოტეხილობები

 

1

ცხრილი 1

დიაგნოსტიკური კრიტერიუმები

ედ მინიმალური დიაგნოსტიკური შეფასება

იხ. ცხრილი 1

სპეციფიური დიაგნოსტიკური ტესტების გამოყენების ჩვენებები:

პირველადი ედ (არ არის გამოწვეული ორგანული დაზიანებითა და ფსიქო ფაქტორებით)
ახალგაზრდა პაციენტები მენჯის ან შორისის ტრავმებით, სადაც შესაძლოა საჭირო გახდეს სისხლძარღვოვანი ქირურგია
პაციენტები  პენისის დეფორმაციით, რომელიც დაექვემდებარება ქირურგიულ მკ-ბას (პეირონის დაავდება, პენისის თანდაყოლილი გამრუდება)
პაციენტები რთული ფსიქიატრიული ან ფსიქოსექსუალური დარღვევებით
პაციენტები რთული ენდოკრინული დარღვევებით
სპეციალური ტესტები, რომელიც მითითებული იქნება პაციენტის ან მისი პარტნიორის მიერ
მედიკო-სამართლებრივი მიზეზები ( პენისის იმპლანტი, სექსუალური ძალადობა და ა.შ)

 

სპეციფიური დიაგნოსტიკური ტესტები

ღამის ერექციის დიაგნოსტიკა RigiScan-ის მეშვეობით
სისხლძარღვოვანი გამოკვლევები
ინრაკავერნოზულად ვაზოაქტიური მედიკამენტების ინექცია
პენისის დინამიური დუპლექს დოპლერით გამოკვლევა
კავერნოზომეტრია და კავერნოზოგრაფია
შიდა სასირცხვო არტერიოგრაფია
ნევროლოგიური გამოკვლევები (მაგ, ბულბოკავერნოზული რეფლექსის დაყოვნება, ნერვული გამტარებლობის შემოწმება)
ენდოკრინოლოგიური დარღვევები
სპაციალიზებული ფსიქოდიაგნოსტიკა

 

პრობლემის მართვა

იხ. ცხრილი 2

ფარმაკოკინეტიკის საკვანძო მომენტები ფოსფოდიესთერაზა-5 ინჰიბიტორების შემთხვევაში

პარამეტრი სილდენაფილი

100მგ

ტადალაფილი

20მგ

ვარდენაფილი

20მგ

ავანაფილი

200მგ

Cmax 560 μg/ლ 378 μg/ლ 18,7 μg/ლ 5,2 μg/ლ
Tmax

(საშუალო)

0,8-1 სთ 2 სთ 0,9 სთ 0,5-0,75 სთ
T1/2 2,6-3,7 სთ 1,75 სთ 3,9 სთ 6-17 სთ
ცილებთან ბმა 96% 64% 94% 99%
ბიოშეღწევადობა 41% 15% 8-10%

ფოსფოდიესთერაზა-5 ინჰიბიტორების არასასურველი გვერდითი ეფექტები

არასასურველი ეფექტი სილდენაფილი ტადალაფილი ვარდენაფილი ავანაფილი

200მგ

თავის ტკივილი 12,8% 14,5% 16% 9,3%
წამოწითლება 10,4% 4,1% 12% 3,7%
დისპეპსია 4,6% 12,3% 4% იშვიათად
ცხვირის გაჭედვა 1,1% 4,3% 10% 1,9%
თავბრუ 1,2% 2,3% 2% 0,6%
მხედველობის გაორება 1,9% <2% არა
ზურგის ტკივილი 6,5% <2%
მიალგია 5,7% <2%
image063

ცხრილი 2